همنوا با سکینه از کربلا تا کربلا
اشاره:
حضرت سکینه(س) دختر بزرگوار امام حسین(ع)
و رباب دختر امری القیس، ادیب مشهور عرباست. (1) وی در علم، معرفت، ادب، توجه به حق و جذبه پروردگار، کم نظیر و مورد توجه خاص پدرش امام حسین(ع) بود. نام اصلی او را آمنه، امینه، امیمه و امامه نوشته اند. با این وجود او با لقب سکینه یا سُکینه مشهور است. او از جمله بانوانی است که شاهد صحنه های دلخراش کربلا بود. از آنجایی که پدرش در روز عاشورا او را «خیرة النسوان» (برگزیده بانوان) خوانده، محققان احتمال داده اند که سن او در روز عاشورا ده تا سیزده سال باشد. زیرا اگر او را کودک بنامیم، با لقب «خیرةالنسوان» نمی سازد.
از اهالی قریه کوچک و باصفای دهکده خاسار سانچارکم. دیر زمانی است که با نگارش مانوسم و تاکنون مطالبی در موضوعات ادبی و دینی و تاریخی و رجالی نوشته و در صفحات کتاب ها و مجلات و روزنامه ها به نمایش گذاشته ام. معتقدم آن روز که نتوانم بنوییسم آن روز زمان مرگم فرا رسیده است. الهی که آن روز مباد تا به قول سعدی شیراز بتوانم با خلق آثاری؛ عمری جاودان یابم.